Reageren op artikels in De Morgen, het begint er stilaan op te lijken dat dit een voltijdse bezigheid wordt voor muziekbloggers. Deze keer naar aanleiding van dit artikel. De heer Steenhout stelt dat 1 miljoen euro voor een optreden van Neil Young te duur is. Jazeker, het is duur, en inderdaad, Neil Young zal geen droge boterhammen moeten eten. Willen of niet, de hedendaagse markt van vraag en aanbod zit nu eenmaal zo in mekaar.
Maar de mening van muziekjournalist Steenhout is erg polariserend: hij laat uitschijnen dat geldwolf Young slechts gewapend met zijn gitaar komt en dat de concertorganisator vervolgens 1 000 000 euro stort op de persoonlijke bankrekening van Neil Young terwijl Young (en ander tuig als Waits, Cohen ja zelfs Dylan) zich laten portretteren als boegbeelden van de alternatieve scene. Hij schets een beeld van deze artiesten als krenterige boekhoudertjes die het louter “for the monney” doen.
Qua kort door de bocht gaan kan Airton Senna hier zelfs nog een punt aan zuigen. Natuurlijk zal een niet onaanzienelijk deel verdwijnen in de portefeuille van Young zelve maar er moet ook gekeken worden naar de kosten van een tournee: personeels-, verblijfs- en vervoerskosten, kosten van boekers, management, administratie… Bovendien, en dit is iets wat ik en vele met mij ook al aanhaalden, is de muziekwereld zo veranderd dat inkomsten van muzikanten voor het overgrote deel voortkomen uit optredens, terwijl het album eerder als promotiemateriaal gezien kan worden (aangezien de halve wereld het toch gratis zal downloaden). Steenhouts denken situeert zich in het model van voor het internettijdperk, toen optredens eigenlijk ter promotie van albums waren. De optredens waren goedkoper maar cd’s en lp’s waren dan weer relatief duur. Nu kost een nummer op i-tunes ocharme 99 cent en een nieuwe cd koop je al voor een gemiddelde prijs van 12 euro.
Ook denk ik niet dat Young of één van de anderen die in het artikel geviseerd worden, zelf volledig beslissen over hun gage. Er zullen wel voldoende accountants aan te past gekomen om kosten en baten af te wegen om tot dat bedrag te komen.
Tenslotte nog een laatste bemerking: als figuren als Ozark Henry (50 000 euro) en Gabriel Rios (25 000 euro in 2007) zulke bedragen vragen is het toch gerechtvaardigd dat Neil Young een miljoen vraagt?
Soit, ook ik vind het jammer dat Young (en andere muzikale helden) zo veel vragen, maar ik zal Live Rust en Live at Massey Hall nog eens opleggen, die kosten me maar 12 euro per stuk. En dan leg ik ze nog eens op en nog eens en nog eens…
Filed under: Americana, Column, Concert, Concerten, Country, Festivals, Media, Muziek, Nieuws, Rock, Zonder categorie, singer-songwriter
Steenhoudt vergeet wel te vermelden dat Young miljoen geld donneert aan The Bridge School, het instituut dat hij oprichte voor zijn gehandicapte zonen
Ik was in het voorjaar getuige van een deal waarbij een Vlaams acteur een idioot bedrag vroeg voor een pubje. In de veronderstelling “Eigenlijk heb ik geen zin om dat te doen, dus ik vraag zo’n hoog bedrag dat ze me gek verklaren en het aan een ander voorstellen”. Hij kreeg het en hij deed het. Tot groot ongenoegen van veel andere acteurs en onrust bij de agentschappen.
Goed mogelijk dat Neil Young op dezelfde manier redeneert. “Voor één miljoen ( min personeels en andere kosten) wil ik nog wel eens mijn huis uit.” En kan je hem dat uiteindelijk kwalijk nemen? Tenslotte is het toch de klant die bepaalt hoeveel iets/iemand waard is en of hij bereid is te betalen wat er gevraagd wordt.
@ Bart: idd was ik nog vergeten! Het komt er zoals gewoonlijk op neer dat Steenhout een hoop dingen vergeet die niet in zijn betoog passen.
@ Aïda: Ik denk dat mannen als Young en Dylan zelfs zo al niet meer denken. Die willen gewoon nog wat optreden want idd voor het geld hoeft het echt niet meer. Dus laten ze alles voor hen regelen tot en met de gages.
Voor je eigen geloofwaardigheid zou het niet slecht zijn als je erin zou slagen de naam van de journalist juist te schrijven: het is Steenhaut en niet Steenhout. Het is ook Ayrton Senna en onaanzienlijk.
Wat dat artikel betreft: het is zomer, er gebeurt weinig en dan mag er al eens een knuppel in het hoenderhok gegooid worden. Iedereen heeft er een al dan niet gefundeerde mening over. (Schandalig dat die zoveel vraagt, en de gewone werkmens dan!? Vrije markt! Young is een zagevent!)
Zoals met de toplonen van managers: altijd prijs.
Wat Steenhaut betreft: die gaf de nieuwe van Coldplay 5 sterren, nuff said.
@ Rakibuzzamen: dank om zoveel belang te hechten aan mijn geloofwaardigheid en om u als redacteur op te werpen!
Maar wat is je mening nu over het artikel?
Steenhaut heeft de meest idiote recensie over het concert van Young in Werchter geschreven dat denkbaar was. Het was daarenboven niet zijn proefstuk. Ik ben het beu om lezersbrieven te schrijven om deze onzin te counteren. It’s a free country.
Het interesseert mij eigenlijk bitter weinig hoeveel die muzikanten verdienen. Het gaat om een industrie waarin er maar zelden een lineair verband bestaat tussen dat bedrag en artistiek kunnen. Soms staan die twee zelfs haaks op elkaar, zie Tiësto, DJ & Milk, Inc. Het gaat er hem vooral om hoeveel tickets die namen waard zijn.
Behalve voor insiders lijkt het mij dan ook tijdsverlies om er al te veel over te speculeren.