“Ben ik nog mee?”, is een vraag die elke rechtgeaarde muziekjunk zich ooit en misschien wel meermaals moet stellen. Weet je nog de juiste nieuwe bands te ontdekken en de mistplaatste hypes te omzeilen; weet je nog de nieuwe releases van oudere bands te volgen en kan je tenslotte ook nog oude parels opduiken?
Mijn antwoord op die vraag is op dit moment misschien absurd maar wel correct. Mijn antwoord is “ja” en “nee”.
“Nee’ voor wat betreft de zogenaamde “Vlaamse scene”. Op dat vlak was er vorige week nog een interessante discussie tussen Lene en Alexander. Als ik kijk naar de bands in de Afrekening, toch één van de vlaggeschepen van Stu Bru, zie ik dat er maar liefst 13 van de 30 bands uit Vlaanderen afkomstig zijn. Het grootste deel van deze bands boeit me nauwelijks of zijn ronduit slecht (Janez Detd en Nailpin). Ik heb geen idee wanneer de albums uitkomen en ik ga niet naar optredens van hen. Veel van deze bands komen uit de Rock Rally en dat is een gegeven dat me ook al tegensteekt. Uitzonderling op de regel is de band Headphone, die op twee staat en waar ik nog nooit van gehoord heb. De band is blijkbaar zelfs een kleine hype in het Vlaamse radioland.
“Ja” zeg ik als het niet-Vlaamse muziek gaat. Ik volg de buitenlands muzieksites, de blogs. Ook de betere Vlaamse muziekwebzines passeren hier dagelijks. Ook daar ligt de focus zoals bij mij niet op de Vlaamse artiesten (hoewel ze wel aan bod komen). Van de bands uit mijn eindejaarslijst shortlist kon enkel Bon Iver en The Gutter Twins op wat degelijke airplay rekenen. De rest kwam niet of amper aan bod (en dan nog meestal in Duyster). Toch zit als ik naar optredens ga van deze bands, de zaal altijd redelijk tot afgeladen gevuld vol.
Volgens mij zijn er meerdere “publieken”: er is het publiek van de “hardcore”-muziekfan, zoals ik, zoals de meeste blogs in mijn blogroll en zoals de meeste auteurs van de hoger vernoemde muziekwebzines. Dit publiek is erg internet geörienteerd. Dan is er het publiek dat zijn muziekkeuze laat bepalen door Humo, Stu Bru… Zij verkiezen blijkbaar muziek van onder de kerktoren, om het met een bijpassende kneuterige uitdrukking te stellen. En dat is een groot publiek.
Is het Vlaamse publiek dan zo weinig geïnteresseerd om zelf op muzikale ontdekkingstocht te gaan of om zelf een mening te vormen? Zijn de Vlaamse radiomakers zo weinig geïnspireerd dat dat de nieuwe Milow meermaals per dag passeert? Moet Freaky Age nu echt 16 zomerfestivals doen? De grote officiële media gaan hier allemaal in mee, zowel De Standaard als De Morgen. Over Humo spreken we niet, die hebben eigen belangen. Maar kritiek mag er zijn, en die is vaak amper aanwezig.
Ben ik nog mee? Ik weet het niet. Ik weet wel dat ik jaarlijks nieuwe dingen leer kennen en dat er prachtige albums uitkomen van oudere bands en artiesten. Ik weet dat zij de soundtrack zijn bij mijn leven. Ik koop hun cd’s en ga naar hun optredens en hoop dat ze zo kunnen blijven doen wat ze doen. Dat ze niet op de Vlaamse radio gedraaid worden zal hen worst wezen en mij bijgevolg ook. Ik heb stiekem liever dat de bands waar ik van hou de collectieve geheimen zijn van een groep muzieknerds.
Filed under: Bagger, Belgische muziek, Belgische muziek op internationale hoogte, Blogroll, Business, Column, Media, Muziek, Nieuws, Radio, Showbizz, Websites, ergernissen, indie
De Vlaamse media doén echt geen moeite en het grote deel van het Vlaamse publiek is gewoon zo weinig geïnteresseerd of wordt in grote mate zo gehouden door de oppervlakkigheid van de programmatie.
De tijd dat een radioman zelf op zoek ging naar interessante releases is helaas voorbij. Er zijn nog een paar dinosauriërs die dat doen, maar hun zendtijd is beperkt, en meestal op oninteressante tijdstippen voor de modale luisteraar (lees; niet in primetime).
Bovendien is de aandacht op de grotere zenders verschoven van muziek naar “interessant doen en zeveren”. Muziek is op veel zenders van ondergeschikt belang geworden tegenover het zeveren met hun sidekick of telefonisch gecontacteerde randfiguren, onnozele moppen tappen en dergelijke. Wat gebeurt er dus; ze nemen gewoon de singletjes over van elkaar. Ze nemen gewoon de muziek mee die hen door een aantal dikke maatschappijen wordt aangereikt. Geen moeite, meer tijd voor onnozeliteiten, iedereen content, toch?
Ach, het is een fenomeen dat zich heeft verspreid over alle facetten van de media. 20 jaar geleden bijvoorbeeld, lag het zwaartepunt van de televisiejournaals in het buitenland. Nu mag je blij zijn als men 1 of 2 buitenlandse items brengen. De rest van het nieuws gaat over een ooievaar die een man zijn schouw inpalmt, een gracht in Gullegem die vervuild is… En als er iets wordt gezegd over het buitenland, mag je nog extra van geluk spreken als die buitenlandjournalist in kwestie zijn stuk zelf heeft gemaakt, want ook dat wordt in 80% van de gevallen nog eens klakkeloos overgenomen.
Heel het medialandschap is in de laatste jaren verzakt in de copycatterigheid en de oppervlakkigheid, en dezelfde trend is ook doorgetrokken in de muziek.
Alles wordt trivialer, regionalistischer, saaier, en de Vlaming lijkt dat te blijven slikken, dus niemand doet moeite om ook maar een beetje verandering te brengen.
goh ja, wat wil je dat het gros van het publiek te lui is om zelf op zoek te gaan? Zoals Elvis Costello onlangs zei: de markt is oververzadigd geraakt aan bands en singersongwriters. De schuldige: het internet natuurlijk; dat hierin een zegen en een vloek is. Een zegen, omdat je ongelooflijk veel muziek kan ontdekken nu en iedereen kan zijn gepiegel op het net gooien, maar anderzijds dus ook een vloek omdat niemand het bos door de bomen nog ziet. Wat is vandaag nog kwaliteit immers? Of zoals ik gisteren in El Humo las in het interview met 60s producer Joe Boyd: door ProTools zijn alle platen vandaag “perfecte platen”, en niets is zo saai als “perfecte platen”. Groot gelijk heeft de man. Misschien overschatten we wel met z’n allen dit moderne muziektijdperk, want het lijkt wel of er wekelijks tientallen meesterwerken uitkomen als je zowel de gedrukte als de webzine media als de muziekblogs mag geloven. En ja, ik pleit hiervoor ook schuldig op mijn blog. Misschien moesten we ons met z’n allen maar eens herbronnen… Want hoe er tegenwoordig met muziek omgegaan wordt is gewoon idioot als je het eens vanop een afstand bekijkt. Feit is: de mensen waren vroeger met 10 LP’s in de kast gelukkiger met die muziek die ze hadden staan en genoten er met volle teugen van. Niemand die nu nog echt geniet van muziek met z’n duizenden mp3’s op z’n hd en / of externe hd en/of verfoeilijke iPod; we maken onszelf alleen maar wat wijs.
Puike bedenking. Het is zoals Morrissey ooit eens in een interview zei: “De enige muziek die gedraaid wordt door de media, is muziek voor mensen die eigenlijk niet in muziek geïnteresseerd zijn”.
Volgens mij luisteren ‘muzieknerds’ al een tijd niet meer naar de radio. Ik weet dat ik het toch al jaren niet meer doe.
Stiekem hoop ik op een kleine revolutie. Dat niet langer radiostations en Humo bepalen welke albums gekocht worden en naar welke optredens men gaat kijken, maar de (groeiende) Belgische bloggemeenschap.
Behoeders van kwaliteit die niét bang zijn om op bepaalde organisaties en artiesten hun tenen te trappen.
Roen, interessant punt dat je daar aanhaalt. Muziek is inderdaad een vluchtiger gegeven geworden door een medium als internet.
Ik kan ermee inkomen als je zegt dat veel mensen door de overload aan info en muziek door het bos de bomen niet meer zien.
Langs de andere kant heeft het Internet me op muziekvlak wel kritischer gemaakt in die zin dat ik nu eerst alles beluister voor ik iets koop.
Hoewel ik soms ook nog miskopen doe (binnenkort een nieuw eindejaarslijstje; de miskopen top-10, met British Sea Power met stip op nummer 1) heeft dat ervoor gezorgd dat mijn platenkast op kwalitatief vlak is aangegroeid. De platen die ik nu heb die draai ik wel grijs hoor!
Traditionele media (kranten, radio, tv) zijn niet alleen een cultureel product maar ook een commercieel. Zij moeten dus hun cijfers halen en proberen dat bijzonder vaak door iets aan te bieden dat de grootste gemene deler interesseert. Dit komt de kwaliteit van hun werk vaak niet ten goede en dat beseffen ze ook wel maar inkomsten gaan altijd voor. Ik denk dat dat vaak frustrerend is voor mensen die daar werken omdat ze weten dat ze iets beters kunnen maken.
Internetmagazines en blogs hebben dat commerciële aspect niet (of veel minder) en kunnen het zich dus veroorloven zich op een nichepubliek te richten. Het probleem voor traditionele media is dat de Nederlandstalige markt te klein is om daarin te investeren want bv op de Engelstalige is dat wel mogelijk.
Verder wil ik ook nog opmerken dat ik om zo veel mogelijk mee te zijn met alles wat enige naam verwerft (en dat lukt ook maar half) de tijd niet meer heb om platen grijs te draaien en dit erg jammer vind. Het is alles een paar keer beluisteren en op naar de volgende. Tja, je kan het moeilijk allemaal hebben…
@ Roen en Donnie: Muziek is door internet vluchtiger geworden maar ook gedemocratiseerd: muziek die vroeger nauwelijks aan de bak kwam of kon komen kan zich nu makkelijk verspreiden. Iedereen kan nu ook met een relatief laag budget albums opnemen met inderdaad het protools/cubase-gevaar dat loert, nl alle opnames hebben dezelfde geforceerde en overgeproducete onnatuurlijke sound.
En ja Roen, ik heb het ook moeilijk met al die cd’s die ik koop en niet mijn volledig oor kan geven. Maar het is nu eenmaal een verslaving. Het “hebben” van een album is voor fanatici als wij soms belangrijker dan de muziek zelf.
@ Tom: Die revolutie heeft zich in de states al voltrokken. Met Pitchfork, popmatters als leidende webzines en veel bloggers die zelf concerten organiseren of zelfs radioshows hosten (zoals An Aquarium Drunkard)
@ Fideel: Wat je zegt over de traditionele media vs de “nieuwe” media klopt volledig, de quote van Morrissey die Tom aanhaalt is dan ook zeer passend.
Zonder mij in de discussie te mengen: De Morgen wist mij te zeggen dat Headphone wel degelijk uit de Rock Rally stamt.
@ Geert S. Simonis:
Jammer! Dacht ik eindelijk eens een uitzondering tegengekomen te zijn.
Ik heb sterk de indruk dat ze dit bij PIAS zo veel mogelijk willen stil houden. Misschien omdat Headphone de finale niet heeft gehaald toen.
Je kan het een band die streeft naar een groot luisterpubliek niet kwalijk nemen dat hij meedoet aan de RR. En inderdaad, Headphone lag er uit in de halve finale van 2004 en oogstte in Humo vooral twijfel. Je kan dus gerust stellen dat de band het uiteindelijk heeft gemaakt ondanks de RR, eerder dan dank zij. Ik ken de band persoonlijk en hun opmars heeft het spreekwoordelijke bloed, zweet en tranen gekost. De groep is behoorlijk geëvolueerd en heeft de moed gehad alle materiaal dat normaal op de eerste plaat had gestaan, te vervangen door songs die ze grotendeels de jongste twee jaar hebben geschreven. Dat toont alvast een groot potentieel.
Verder is het met muziek inderdaad zoals met nieuwsgaring: overdaad schaadt. Ik koop platen in de tweedehandswinkel en geniet daar uitermate van. Een melomaniakale vriend van me zorgt voor de filter op de recente productie.
Dat het radiolandschap is verschraald, hoor je me niet tegenspreken. Mark Lefever zit nu op Klara, stel je voor. Radio 1 is kapot gemaakt door Evert Venema, en stubru is eigenlijk een mainstream zender geworden.