Door de tropische temperaturen leek deze Nuits meer op een zomerfestival. Veel volk genoot buiten van een pint, terwijl in de tent de temperaturen vochtig tropisch aanvoelden.
Forward Russia’s debuut uit 2006 was een stomend post-punk-funk album met in elke nummer wel tien verschillende ideeën. Het nieuwe album schijnt daarentegen een pak minder te zijn. Live bleven dan ook de oudere nummers overeind, terwijl de nummers die ik niet kende (de nieuwe dus) zeer lauw en mak waren. De band was op zijn best als hun hardste nummers speelden, ze sloten echter af met een lang, traag nummer. Wich wasn’t nice.
Met een goede livereputatie en met het fantastische Hissing Fauna…-album onder de arm, was het uitkijken naar Of Montreal. Wat volgde: een als halve travestie verklede Kevin Barnes (zang), vreemde dansers, confetti. De muziek hield het midden tussen Suicide en Kylie Minogue, disco en indierock. Helaas was het geluid niet overdonderend - een probleem dat zich vaak stelt met bands met veel gitaren en veel synths- zodat Of Montreal nooit zo overtuigend kon klinken als op plaat. Leuk, maar toch een gemiste kans. Herkansing in Kiewit?
De avond werd afgesloten door Chrome Hoof. Het eerste kwartier was hun optreden een mindblowing experience: de zwarte mantels met puntige kappen van Sun o))) hadden hier een discotransformatie ondergaan. De band bracht een bevreemdende mengeling van metal en disco en maakten daarbij gebruik van viool, trompet, saxofoon… Een zwarte frontvrouw, Lola Olafisoye, die er uit ziet alsof ze de woorden Voo en Doo verenigd heeft, zoog de aandacht naar zich toe. Inderdaad, vreemd dus.
Na de overdonderende opening werd het wat eentonig en toen de bassist Olafisoye aan de micro verving en ging zingen in metalstijl zakte de show ineen. Na twee nummers kwam Olafisoye terug en kwam het optreden tot een hoogtepunt: de metalriffs werden gecombineerd met de ritmes en vibes van Fela Kuti.
Filed under: Botanique, Concert, Concerten, Downloads, MP3, Muziek, Nieuws, Recensies, indie
Was er ook bij en vond Of Montreal werkelijk AMAZING
ik heb zelden zo’n coole show gezien!
Of Montreal was wel goed, maar het was echt top geweest mochten ze als afsluiter “The past is a groteque animal” gespeeld hebben.
En Chrome Hoof, nou ja, ik werd zijdelings aangevallen door een van die zotte zilveren danseressen. Dat was wel plezant.
En een groep die met 10 man (8 muzikanten en 2 danseressen) op een podium staat en dat kan doen werken verdient respect. Hoewel hun muziek nooit volledig mijn ding zal worden.