10. Ignatz - II
Recorded in Schaarbeek staat op het boekje, maar de muziek klinkt als de geest van een 19de eeuwse bluesmuzikant. De enige Belg in mijn top, meteen goed voor een 10de plaats.
Ignatz - Rebound from the cliff
9. Animal Collective - Strawberry jam
Hun meest toegankelijke album tot nu toe. Irritante, veel te lang durende nummers die nergens naar toe leiden zijn eruit gezwierd. Wat overblijft is een sterk album met popmuziek voor de 21ste eeuw.
Animal Collective - For reverend Greene
8. Vic Chesnutt - North star deserter
Chesnutt op Constellation? Jawel en het werkt! Bijgestaan door een schare muzikanten van onder meer Zilver Mt. Zion verlegt Chesnutt hier zijn eigen grenzen, zoals hij eerder al deed door zijn samenwerking met Lambchop.
7. The Besnard Lakes - Are the dark horse
Album nummer twee waarin de geest van Brian Wilson rondwaart. Maar hier geen plak- en knipwerk zoals met Caribou en het-nog-hoger-geklasseerde-album-met-Wilsoninvloed, maar een klassieke rockband die hun instrumenten in lagen door elkaar laten meanderen.
6. Wilco - Sky blue sky
Het door Pitchfork als ‘dad-rock’ bestempelde album van Wilco deed ook mij even slikken in het begin. Maar na enkele luisterbeurten gaat een fantastisch album open, gespeeld door een band die muziek door en door vatten.
5. Panda Bear - Person Pitch
De winnaar onder de albums waarin de geest van Brian Wilson rondwaart. Panda Bear maakte en het beste Animal Collective album en een schitterend solo-album.
4. The Shins - Wincing the night away
Eén van mijn meest gedraaide albums dit jaar. Heerlijk indiepop, die blijft hangen en rondzwerven in je hoofd ook al zit er in geen enkel nummer een refrein!
3. The National - The boxer
Een sound die Interpol verbindt met Tindersticks. Een donkere, volwassen plaat die terecht een groot publiek wist te beroeren.
2. Of Montreal - Hissing Fauna, are you the destroyer?
Mijn nummer drie van mijn halfjaarlijstje is een plaats gestegen. Ik zei er toen dit over:
Als het uit is met hun liefje komen artiesten vaak met een brake-up album op de proppen, met intimistische treurige liedjes volledig opgetrokken uit mineurakkoorden. Kevin Barnes, de leading man van Of Montreal, kiest daar dus niet voor, maar wel voor glamrock, disco en electropop. Catchy as hell.
1. Battles - Mirrored
Hetzlefde album op 1 als bij mijn halfjaarlijst. Veruit het opvallendste, boeiendste en meest vernieuwende album dat ik dit jaar gehoord heb.
Filed under: (Post-)punk, Americana, Belgische muziek, Country, Downloads, Experimenteel, Folk, Lijstjes, Lo-fi, MP3, Muziek, Nieuws, Noise, Recensies, Releases, Rock, indie, post-rock, singer-songwriter
De Battles zijn dan ook subliem!
intrigerend lijstje, ook al zijn er weinig overeenkomsten met dat van mij (enkel the national). je doet me eraan denken dat ik die plaat van vic chesnutt dringend in huis moet halen (ik heb alleen maar positieve dingen gehoord, en de vier andere platen die ik van hem heb zijn stuk voor stuk de moeite).
ik heb me het album van battles destijds op 2LP gekocht. klinkt idd boeiend en origineel, al is het voor mij wat veel van het goede, waardoor ik doorgaans halverwege kantje C afhaak
interessante top 30. Bevat veel interessante artiesten. Nummer 2,4 en 6 staan ook in mijn top 10. animal collective viel net uit de boot. Het was echt een moeilijke keuze.
[...] Secretly Belgian: de 15 beste songs, de 10 beste concerten, 30 beste albums [...]