20. Okkervil River - The stage names
Na het vorige ingetogen album, Blach sheep boy, gaat Okkervil River hier de theatrale toer op. Minder memorabel als hun vorige, maar toch een sterk album, met enkele grote uitschieters zoals Our life is not a movie or maybe en dit nummer:
Okkervil River - John Allyn Smith sails
19. Deerhoof - Friend opportunity
Een Japans pocketzangeresje gecombineerd met een spastische drummer en een guitarist levert vreemde muziek op. Bubblegumpop door de mangel gehaald. Heerlijk eigenzinnige plaat, al begrijp ik goed dat sommige mensen hier compleet knetter van worden.
18. Thurston Moore - Trees outside the academy
Je weet nooit wat je kan verwachten van Thurston: snoeiharde noise, noiserock of een verrasend toegankelijk album. Met Trees… doet hij het laatste, met hulp van die andere Sonic Youth-man Steve Shelley en J. Mascis.
17. Iron & Wine - The shepard’s dog
Sam Beam verwijd zijn minimale sound en dat resulteert in een paar fantastische nummers, maar kan me vreemd genoeg in tegenstelling met zijn minimalistische werk minder lang blijven boeien. Dat neemt niet weg dat hier enkele nummers op staan die fantastisch zouden gebracht kunnen worden door mensen als Townes Van Zandt, Johnny Cash en Gram Parsons.
Iron & Wine - House by the sea
16. Caribou - Andorra
De geest van Brian Wilson spookt door vele platen in 2007. Caribou doet het op de meest zonnige manier. Indien ik de plaat eerder had gekocht stond hij misschien wat hoger, maar omdat ik al twee andere platen hoger plaats met dezelfde invloedssfeer staat hij pas hier.
15. Bloc Party - A weekend in the city
Aanvankelijk stond dit heel wat hoger in mijn top, maar ik verloor het album wat uit het oog. Ik blijf het wel nog steeds een straf album vinden van een band waarvan ik vermoed dat we het beste/laatste nog niet gezien hebben.
14. Spoon - Ga ga ga ga
Indie-pop in de lijn van The Modern Lovers. Songs ontdaan van overdaad, die na enkele luisterbeurten niet meer uit het hoofd gaan.
Spoon - The ghost of you lingers
13. Arcade Fire - Neon Bible
De band die met Funeral één van de beste debuutalbums ooit op de proppen kwam, lost niet helemaal de verwachtingen in met hun tweede, maar het album, de sfeer, de teksten zijn van zo’n kwaliteit dat ze gewoon in de Champions League van de huidige generatie horen.
12. Menomena - Friend and foe
De prijs voor het meest geschifte artwork van het jaar gaat naar dit trio. In het begin wist ik niet wat ik ervan moest maken, maar ze nestelden zich langzaam aan in mijn top 30 tot ze op deze plaats uitkwamen. Pavement meets Animal Collective noemde ik het eerder dit jaar.
11. Beirut - The flying club cup
Zach Condon gaat hier op hetzelfde elan verder van Gulag Orkestar, maar verrijkt zijn palet met invloeden uit het Franse chanson. Toch verrast dit album minder als het vorige. Een derde keer zal deze formule niet meer werken vrees ik…
Filed under: Americana, Country, Downloads, Experimenteel, Folk, Lijstjes, Lo-fi, MP3, Muziek, Nieuws, Noise, Recensies, Releases, Rock, indie, post-rock, singer-songwriter
Ik ben benieuwd naar de top 10! Enkele albums waarvan ik denk dat ze niet aan bod gaan komen maar die ik toch meldenswaardig vind:
- Aereogramme met ‘My Heart Has A Wish You Woud Not Go’
- M.I.A. met ‘Kala’
- Maxïmo Park met ‘Our Earthly Pleasures’ (naar mijn mening pakken beter dan hun debuut)